|
Zapraszamy do zapoznania się z projektem rozporządzenia określającym stopnie żeglarskie i motorowodne, zasady ich zdobywania oraz zasady bezpieczeństwa podczas prowadzenia jachtów. Najistotniejsze zmiany to:
- zniesienie stopnia jachtowego sternika morskiego
- podniesienie wieku wymaganego do zdobycia patentu żeglarza jachtowego do 13 lat
- pływanie pod nadzorem do 18 lat (zamist 16)
- możliwość uzyskania patentu sternika jachtowego w wieku 18 lat
- powrót egzaminów na stopień kapitana jachtowego
A oto pełna wersja projektu:
Wersja I 29-07-08
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPORTU i TURYSTYKI
z dnia 2008 r. (projekt)
w sprawie prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania żeglarstwa.
Na podstawie art. 53a ust. 6 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej
(Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz.1675) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1
1. Dokumenty, potwierdzające posiadanie uprawnień do prowadzenia jachtów motorowych albo jachtów żaglowych, zwane dalej „patentami”, wydaje polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego albo polski związek żeglarski.
2. Patent wydaje się osobie, która zdała egzamin potwierdzający posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania żeglarstwa albo osobie, o której mowa w § 2 rozporządzenia.
3. Wzory patentów określa załącznik nr 1 i załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 2
1. Polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego albo polski związek żeglarski prowadzi ewidencję wydanych patentów oraz gromadzi dokumentacje będącą podstawą do ich wydania.
2. Osoba ubiegająca się o wydanie patentu składa następujące dokumenty:
1) wniosek o wydanie patentu;
2) dokument potwierdzający odbycie wymaganego stażu pływania (opinię kapitana z rejsu lub karty rejsu);
3) pisemną zgodę opiekuna prawnego na uprawianie żeglarstwa, jeżeli osoba nie ukończyła 18 roku życia;
4) zaświadczenie zawierające orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania żeglarstwa.
Rozdział 2
Zasady bezpieczeństwa
§ 3
1. Prowadzenie statku przeznaczonego do uprawniania żeglarstwa na śródlądowych drogach wodnych i wodach morskich wymaga przestrzegania przepisów wydawanych w ramach kompetencji przyznanych dyrektorom urzędów żeglugi śródlądowej i dyrektorom urzędów morskich oraz innych przepisów regulujących zasady bezpieczeństwa przy uprawianiu żeglarstwa, a także przestrzegania reguł dobrej praktyki żeglowania oraz używania sprawnego technicznie sprzętu pływającego.
2. Każdy statek powinien być wyposażony w sprzęt ratunkowy, asekuracyjny, gaśniczy oraz wzywania pomocy, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i kartą bezpieczeństwa danego statku.
3. Podczas uprawiania żeglarstwa w trudnych warunkach atmosferycznych kapitan i załoga zachowują szczególne środki bezpieczeństwa.
4. Zasady bezpieczeństwa przy prowadzeniu statku przeznaczonego do uprawniania żeglarstwa w zakresie sportu kwalifikowanego regulują przepisy wydane przez polskie związki sportowe oraz organizacje międzynarodowe, w których te związki są zrzeszone.
§ 4
1. Za bezpieczeństwo żeglugi odpowiada osoba, która prowadzi statek przeznaczony do uprawiania żeglarstwa, zwana dalej „kapitanem”.
2. Każda załoga statku przeznaczonego do uprawniania żeglarstwa zna zasady użytkowania środków bezpieczeństwa, o których mowa w § 3 ust. 2, oraz procedury alarmowe.
3. Członek załogi statku przeznaczonego do uprawniania żeglarstwa, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, wykonuje czynności z należytą starannością.
§ 5
1. Osoba nie będąca członkiem załogi musi mieć założoną kamizelkę ratunkową.
2. Członek załogi wykonujący prace na pokładzie statku lub na maszcie musi mieć założony odpowiedni do wykonywanej pracy środek asekuracyjny.
3. O założeniu właściwego środka asekuracyjnego przez członków załogi decyduje kapitan, z wyjątkiem trudnych warunków atmosferycznych, podczas których kapitan i załoga zabezpieczeni są w odpowiednie środki asekuracyjne. O ich zdjęciu decyduje kapitan statku.
§ 6
1. Po ukończeniu 18 roku życia można samodzielnie prowadzić statek przeznaczony do uprawiania żeglarstwa.
2. Osoba, która nie ukończyła 18 roku życia, może prowadzić statek przeznaczony do uprawiania żeglarstwa pod nadzorem osoby pełnoletniej posiadającej odpowiedni patent do prowadzenia tego typu jednostki.
Rozdział 3
Zakres uprawnień i niezbędne wymagania do prowadzenia jachtów motorowych
§ 7
1. Patent sternika motorowodnego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 12 rok życia,
2) ukończyła szkolenie na stopień sternika motorowodnego,
3) zdała egzamin na stopień sternika motorowodnego.
2. Patent starszego sternika motorowodnego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 16 rok życia,
2) posiada patent sternika motorowodnego ;
3) ukończyła szkolenie na stopień starszego sternika motorowodnego,
4) zdała egzamin na patent starszego sternika motorowodnego.
3. Patent morskiego sternika motorowodnego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 18 rok życia.
2) posiada patent sternika motorowodnego lub starszego sternika motorowodnego,
3) odbyła, jako członek załogi co najmniej dwa rejsy morskie w czasie nie krótszym niż 200 godzin (1200Mm) żeglugi na statku o długości całkowitej od 7,5 do 18 m, w tym co najmniej 100 godzin żeglugi po wodach pływowych z zawinięciem do co najmniej dwóch portów, o średnim skoku pływu powyżej 1,5 m,
4) ukończyła szkolenie na stopień morskiego sternika motorowodnego;
5) zdała egzamin na stopień morskiego motorowodnego.
4. Patent kapitana motorowodnego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 21 rok życia,
2) posiada patent morskiego sternika motorowodnego;
3) odbyła, jako członek załogi rejsy morskich w czasie nie krótszym niż 600 godzin (3600 Mm) żeglugi, w tym (po uzyskaniu stopnia morskiego sternika motorowodnego) co najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia statku o długości całkowitej od 10 do 18 m;
4) zdała egzamin na stopień kapitana motorowodnego.
§ 8
1. Prowadzić statek, który holuje narciarza wodnego, inne obiekty pływające lub statki powietrzne może osoba, która:
1) ukończyła 18 rok życia;
2) ukończyła szkolenie w zakresie holowania narciarza wodnego, innych obiektów pływających lub statków powietrznych;
3) posiada co najmniej patent sternika motorowodnego;
4) zdała egzamin potwierdzający wiedzę i umiejętności w zakresie holowania narciarza wodnego, innych obiektów pływających lub statków powietrznych.
2. Licencja jest dokumentem potwierdzającym wiedzę i umiejętności w zakresie holowania narciarza wodnego, innych obiektów pływających lub statków powietrznych, wydawanym przez polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego.
3. W licencji zaznacza się uzyskane uprawnienia do holowania.
4. Wzór licencji jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Ewidencję wydanych licencji prowadzi polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego.
6. Osoba ubiegająca się o wydanie licencji składa następujące dokumenty:
1) wniosek o wydanie licencji,
2) patent potwierdzający posiadanie kwalifikacji do uprawiania żeglarstwa motorowodnego co najmniej w stopniu sternika motorowodnego.
§ 9
1. Sternik motorowodny posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów motorowodnych z silnikiem o mocy do 60 kW po wodach śródlądowych.
2. Starszy sternik motorowodny posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych,
2) prowadzenia jachtów motorowych po wodach morskich w strefie do 4 Mm od brzegu
w porze dziennej.
3. Morski sternik motorowodny posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych,
2) prowadzenia jachtów motorowych o długości całkowitej do 18 m po wodach morskich w strefie do 200 Mm od miejsca schronienia.
4. Kapitan motorowodny posiada uprawnienia doprowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych oraz wodach morskich.
§ 10
1. Kapitan motorowodny posiada kwalifikacje do uprawiania żeglarstwa w stopniu kapitana jachtowego.
2. Kapitan jachtowy posiada kwalifikacje do uprawiania żeglarstwa motorowego w stopniu kapitana motorowodnego.
3. Osoby posiadające zawodowe uprawnienia do kierowania statkami żeglugi śródlądowej mogą uzyskać bez konieczności odbycia szkolenia i zdania egzaminu patent starszego sternika motorowodnego.
4. Osoby mające uprawnienia do prowadzenia okrętów albo statków w żegludze morskiej uzyskane w marynarce Wojennej, Straży Granicznej, marynarce handlowej lub rybołówstwie morskim mogą uzyskać bez konieczności odbycia szkolenia i zdania egzaminu, odpowiednio do kwalifikacji, patent starszego sternika motorowodnego, morskiego sternika motorowodnego albo kapitana motorowodnego.
Rozdział 4
Zakres uprawnień i niezbędne wymagania do prowadzenia jachtów żaglowych
§ 11
1. Patent żeglarza jachtowego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 13 rok życia;
2) ukończyła szkolenie na stopień żeglarza jachtowego;
3) zdała egzamin na stopień żeglarza jachtowego.
2. Patent sternika jachtowego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 18 rok życia.
2) ukończyła szkolenie na stopień sternika jachtowego,
3) odbyła, jako członek załogi, nie mniej niż dwa rejsy morskie w czasie co najmniej 200 godzin żeglugi na jachcie żaglowym o długości kadłuba od 7,5 m;
4) zdała egzamin na stopień sternika jachtowego.
3. Patent kapitana jachtowego może uzyskać osoba, która:
1) ukończyła 18 rok życia.
2) ukończyła szkolenie na stopień kapitana jachtowego,
3) odbyła, jako członek załogi, co najmniej sześć rejsów morskich trwających co najmniej 1000 godzin żeglugi, w tym:
a) co najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia jachtu żaglowego o długości całkowitej od 7,5 m do 12 m,
b) co najmniej 400 godzin żeglugi na jachcie żaglowym o długości całkowitej od 12
do 18 m,
c) co najmniej 100 godzin żeglugi na jachcie żaglowym o długości całkowitej powyżej
18 m,
d) co najmniej 100 godzin żeglugi po wodach pływowych z zawinięciem co najmniej do dwóch portów o średnim skoku pływu powyżej 1,5 m,
e) zdała egzamin na stopień kapitana jachtowego.
§ 12
1. Żeglarz jachtowy posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych,
2) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym
o długości całkowitej do 8,5 m po wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu w porze dziennej
2. Sternik jachtowy posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych,
2) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym
o długości całkowitej do 12 m po wodach morskich w strefie do 200 Mm od miejsca schronienia.
3. Kapitan jachtowy posiada uprawnienia do:
1) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach śródlądowych,
2) prowadzenia jachtów żaglowych bez lub z pomocniczym napędem mechanicznym po wodach morskich
Rozdział 5
Sposób i tryb przeprowadzania egzaminu
§ 13
Polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego albo polski związek żeglarski powołują komisję egzaminacyjną składającą się z przewodniczącego i co najmniej dwóch członków.
§ 14
1. Organizacja żeglarska składa do polskiego związku motorowodnego i narciarstwa wodnego albo do polskiego związku żeglarskiego wniosek w sprawie przeprowadzenia egzaminu, do którego załącza system szkolenia zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.
§ 15
1. Zestawy zadań i pytań egzaminacyjnych przygotowuje polski związek motorowodny i narciarstwa wodnego albo polski związek żeglarski na podstawie systemu szkolenia, o którym mowa w § 14, i przekazuje te zestawy przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej przed rozpoczęciem egzaminu.
2. Zadania i pytania egzaminacyjne są przygotowywane, przechowywane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie do momentu przeprowadzenia egzaminu.
§ 16
1. Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest:
1) spełnienie warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;
2) przedstawienie dowodu uiszczenia opłaty egzaminacyjnej.
§ 17
1. Egzamin obejmuje sprawdzian:
1) umiejętności praktycznych, polegających na osobistym wykazaniu się posiadanymi umiejętnościami prowadzenia statku, dowodzenia załogą, pracą w charakterze członka załogi i pracami bosmańskimi;
2) wiedzy teoretycznej.
2. Zakres wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa na poszczególne patenty określa załącznik 3 i 4 do rozporządzenia.
§ 18
Warunkiem zdania egzaminu jest zaliczenie z oceną pozytywną sprawdzianu z umiejętności praktycznych i sprawdzianu wiedzy teoretycznej.
§ 19
1. Z przeprowadzonego egzaminu sporządza się protokół, który podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji egzaminacyjnej.
2. Do protokołu wpisuje się wyniki sprawdzianów egzaminu.
§ 20
1. W przypadku niezaliczenia sprawdzianu umiejętności praktycznych lub sprawdzianu wiedzy teoretycznej można w okresie jednego roku ponownie przystąpić do egzaminu, bez obowiązku powtórnego ukończenia szkolenia.
2. Egzamin może być powtórzony dwa razy.
Rozdział 6
Wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu na poszczególne rodzaje patentów oraz opłat za czynności związane z wydaniem dokumentu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu uprawiania żeglarstwa
§ 21
1. Opłata za przeprowadzenie egzaminu na poszczególne stopnie motorowodne i licencję:
1) sternika motorowodnego - wynosi 200 PLN,
2) starszego sternika motorowodnego - wynosi 300 PLN,
3) morski sternik motorowodny - wynosi 400 PLN
4)kapitana motorowodnego - wynosi 500 PLN,
5) licencji uprawniającej do holowania narciarza wodnego i statków powietrznych - wynosi 300 PLN.
2. Opłata za przeprowadzenie egzaminu na poszczególne stopnie:
1) żeglarza jachtowego - wynosi 200 PLN,
2) sternika jachtowego - wynosi 300 PLN,
3) kapitana jachtowego - wynosi 500 PLN.
3. Uczniowie i studenci w wieku do 26 lat uiszczają opłaty, o których mowa w ust. 1 – 3,
w wysokości 50 %.
§ 22
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 23
Patenty i licencje wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność
w zakresie przyznanych tymi przepisami uprawnień.
§ 24
1. Traci moc rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie uprawiania żeglarstwa (Dz. U. Nr 105, poz. 712 i Nr 151, poz. 1088).
§ 25
1. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
MINISTER SPORTU I TURYSTYKI
|
Wiedza Żeglarska 
